باشم . » « 1 » از اين كتاب يك نسخه در كتابخانهء سلطنتى وين هست « 2 » ، و يكى نيز در كتابخانهء اسد در استانبول « 3 » . 4 - روضة المذنبين ، يك جلد در 31 باب كه شيخ احمد آن را در 526 هجرى براى سلطان سنجر تأليف نموده است . شاه قاسم انوار اين كتاب را در ابيات ذيل ستوده است : روضة المذنبين احمد جام * آن نهنگ محيط بحرآشام آسمانيست پرمه و پروين * بوستانيست پرگل و نسرين « 4 » 5 - بحار الحقيقة ، يك جلد داراى هفت باب كه در 527 هجرى نوشته شده است . اين عبارات از آن كتاب است : « نگر تا از سر دانشمندى و [ نه ] از سر ناشناختگى در اين سخنان نگرى كه دين خويش و آن ديگران بر باد دهى . بسيار خواجه و امامان هستند كه در اين سخنان در انديشند و ازين هيچ ندانند ، آنكه گويند : اين هيچ نيست كه اين سخنان در هيچ كتاب نديده‌ايم و نشنوده‌ايم . چون بشنيده باشد ؟ و دل ايشان اين شرح ندارد كه اين سخنان را برگيرند . چه كنند ، سخن هست در اين كتب كه هرگيز بر خاطر دل هيچ مدعى گذر نكرده است و بر زبان ايشان نرفته است . اما تو هرچه مىدانى مىخوان و نصيب خويش برمىگير و هرچه ندانى از سر آن فرا مىگذر تا در رنج و گفتگوى نيفتى . و اگر كسى به اول كه اين كتاب بر خواند سخنى بود كه او را معلوم نشود بهتر فرا گيرد تا آنكه معلوم شود . » و نيز گفت : « در كتب ما چندان سخنان بكر پر

--> ( 1 ) - خلاصة المقامات ، ص 16 ( ص 350 از صفحات مجله ) . ( 2 ) - فهرست نسخه‌هاى خطى فارسى تأليف گوستاوفلوگل ، ج 3 ، ص 121 ، شمارهء 1679 . ( 3 ) - كتابخانهء اسد شمارهء 1728 ( نقل از مقالهء استاد ماير ص 64 ) . ( 4 ) - كليات قاسم انوار ، چاپ استاد نفيسى ، ص 351 . اين ابيات را دولتشاه سمرقندى نيز در تذكرة الشعراء نقل نموده است ، چاپ ليدن ، ص 348 .